Nu het Belgische liedje voor het komende Eurovisiesongfestival gekend is, weten we: de VRT eert in 2010 het minimalisme. Het liedje ‘Me and my Guitar’ van Tom Dice is immers een mooi kleinood dat het in Oslo vooral van een verrassingseffect zal moeten hebben. Maar hoe voelt de jongeman zich zelf, nu z’n muzikale worp eindelijk de buitenwereld heeft bereikt? We vroegen het hem meteen na de show op Eén.

Het viel alle waarnemers zondagavond meteen op: ondanks z’n beperkte ervaring stond Tom Dice opvallend zelfzeker te performen. En die indruk klopte met de werkelijkheid, zo blijkt: “Ik had op het podium inderdaad een erg goed gevoel. Vroeger was ik misschien vaak iets terughoudender, maar omdat nu alles tot in de puntjes was voorbereid, voelde ik mij erg zelfzeker. Door die straffe begeleiding voor en tijdens de show had ik geen enkele reden om zenuwachtig te zijn.

Was het creeëren van ‘Me and my Guitar’ een zware bevalling of is de song als een waar cadeau uit de hemel komen vallen?
“Goh, er is bewust aan meerdere songs gewerkt, weet je. Op die manier werden we geconfronteerd met een luxeprobleem: welk liedje kiezen? Uiteindelijk is het ‘Me and my Guitar’ geworden omdat dit nummer mij het beste weerspiegelt. Dit is waar ik voor sta: een singer-songwriter die eerlijke nummers brengt en die zingt over z’n plaats in de wereld. Ik ben iemand die graag songs schrijft en die een publiek wil bereiken, dat is waarrond de song draait.”

In de voorbije periode, tussen je persvoorstelling eind vorig jaar en nu, verdween je zo goed als helemaal achter de schermen. Hoe heb je die periode beleefd?
“Ik vond het een zeer leuke tijd. Van toenemende druk of zo had ik helemaal geen last. Waarom zou ik ook? Iedereen heeft me de nodige tijd en kalmte gegund om in alle rust naar Eurosong en later het Songfestival toe te groeien. Het vele sporten heeft me dan weer meer energie gegeven. Weet je, ik heb nog steeds het gevoel dat ik elke dag bijleer, en dat mag nog wel een tijdje blijven duren.”

Natuurlijk begint het nu pas. De komende maanden zal je met argusogen bekeken worden in aanloop naar die 25ste mei. De stress dreigt toch toe te nemen, niet?
“Ik kan mij levendig inbeelden dat naarmate die datum dichterbij komt, er inderdaad iets meer spanning zal ontstaan. Maar ik ben zelf nogal rustig aangelegd, dus de kans dat ik bezwijk onder de druk acht ik nihil.”

Hoop je nu je carrière een definitieve boost te geven?
“Iedere artiest droomt ervan om zo ver mogelijk in de muziekwereld te raken, laten we daar niet flauw over doen. Natuurlijk zie ik het Songfestival als een nieuwe grote stap in mijn carrière. Maar het komt er natuurlijk op aan om ook na mijn deelname te blijven bevestigen, en het is mij vooral daar om te doen. Het Songfestival wordt dus heel belangrijk voor mij, maar ik denk al verder dan dat. Je moet het leven altijd een stap voor zijn, vind ik.”

Hoe hoog wil je in Oslo eindigen?
“Ik wil er voor mijzelf alles uithalen. Voor voorspellingen is het nog te vroeg, vind ik.”
 
Jaja, maar hoe hoog wil je zélf eindigen?
“Goh, de finale halen zou ik al geweldig vinden. Want dat zou voor België toch al een hele prestatie zijn. En als ik dan toch in de finale zit, dan zou ik het niet meteen weten… Of toch wel, de eerste plaats zou mooi zijn, niet?”

Acht je jezelf klaar om het Songfestivalcircus te trotseren? De onnozele persconferenties, de rondfladderende homo’s, de kitsch,… Kan een eenvoudige jongen uit Eeklo dat wel allemaal aan?
“Wees er maar zeker van: ik ben er volledig klaar voor. Ik blijf mezelf en tegelijk wil ik me volledig in de wedstrijd gooien. Ik denk dat dat de meest gezonde benadering is.”